Living like Larry - Fairpriced clothing II

Crushed to make our clothes, Bengalen betalen de prijs.... na de enorme ramp in Bangladesh stroomde de ene na de andere verontwaardigde email binnen. Eigenlijk opvallend, want in november is er een soortgelijke ramp gebeurd. Het ging toen alleen om 112 doden, in plaats van 1127. Maar ook mij heeft de ramp opnieuw wakkergeschud. Ik besloot mijn fairpriced clothing lijstje te herlezen en aan te vullen met de volgende merken.


1. Monkee Genes
Monkee Genes zijn eco-jeans uit Engeland. Het bedrijf besteedt aandacht aan allerlei vormen van milieu-impact die kleding heeft. Ze kiezen zorgvuldig hun materiaal (regelmatig bamboe), voorkomen over-dyeing (gebruik van teveel verf) door eerst de stof te snijden en zorgen voor eerlijke lonen. Zoals ze zelf zeggen:

Monkee Genes was born out of the frustration of the denim market, to offer something fresh vibrant and youthful. Disillusioned with Primark and disposable high street fashion, the Monkee Genes team decided to raise public consciousness.
 

Lijkt me precies aansluiten bij wat we graag willen, toch? De broeken worden gemaakt in Engeland. Monkee Genes voldoet aan de standaarden van The Soil Association en Global Organic Textile Standards (GOTS).

Waar te koop: in de winkel bij Sukha Amsterdam, Charlie + Mary, Brandmission Haarlem
online via o.a. hun eigen webshop, maar ook Asos, Zalando en De Bijenkorf
Prijs: €-€€


2. Mud Jeans
Een Nederlands ecomerk! Nice. Mud Jeans is geen schuchter merk, maar heeft grootse plannen. Ze willen duurzame ecomode leveren, waar ook eerlijk voor betaald is. Alle katoen is biologisch en/of gerecycled en ook gerecyclede PET-flessen worden in de ontwerpen gebruikt.
Leuk is ook hun actie Lease a jeans, waarmee je in plaats van een totaalbedrag, maandelijks voor een broek betaalt. De broek kun je weer inleveren als je erop uitgekeken bent (en/of hij versleten is), je krijgt dan korting op een nieuwe & de fabrikant maakt er weer andere jeans van! Lees wel even de voorwaarden, want ik denk dat het voor wie zuinig is goedkoper is meteen te kopen.

Waar te koop: waar niet?! Breda, Den Haag, Bussum, Deventer, Amsterdam, Rotterdam, Utrecht, Gent (en kijk hier voor meer) en natuurlijk online
Prijs: €-€€

3. Greendaddy
In de nieuwsbrief van EcoGoodies las ik ineens iets over Greendaddy, een merk dat bamboekleding verkoopt. Nu is dat niet uniek, maar wel bijzonder. Ik heb een sjaal van bamboe en je gelooft het misschien niet, maar het is zo heerlijk zacht! Bamboe is wat mij betreft echt een alternatief voor katoen. Dus op zoek naar een nieuw sportshirtje of sokken voor vaderdag? Kijk hier eens!

Waar te koop: online
Prijs: €€-€€€ (tip: gebruik deze kortingscode)

4. Pants to Poverty
Als het dan toch over vaderdag & cadeautjes voor mannen gaat, wat dacht je van fairtrade boxershorts? Die maken ze bij Pants to Poverty en ze zijn echt leuk! Mooi ondergoed voor vrouwen maken ze trouwens ook. Heel fijn: de prijzen zijn normaal, het materiaal is organisch katoen en de boeren zijn daar eerlijk voor betaald. Wat wil je nog meer?

Waar te koop: Smile Superstore Utrecht (Oudwijkerdwarsstraat 120), Nukahiva Amsterdam en Utrecht en online
Prijs: € (tip: gebruik deze kortingscode!)



Het zou natuurlijk fantastisch zijn als we met z'n allen van de ene op de andere dag alleen nog maar fair trade (& eco) kleding kochten - maar het is niet realistisch om te denken dat dat gebeurt. Wel geloof ik rotsvast dat wij echt het verschil kunnen maken. Elke euro die je uitgeeft is alsof je gaat stemmen. Het is een stem voor het soort arbeid dat je goedkeurt, het soort milieuvervuiling, het soort goede doel dat je steunt en ga zo maar door.
Dus heb je de keuze? Kies dan een keer goed :)


Meer lezen? De OneWorld die pas uitkwam staat vol met interessante artikelen met prachtige foto's. Hier kun je alles nalezen (gratis!).

Liiike

* Raketjes

* Mijn benen optrekken of juist uitstrekken op de stoffen bank, columns van Sylvia Witteman lezen (in een hard cover bibliotheekboek <3) en af en toe hard op lachen.

* Zilte zeelucht

* Kinderen op skeelers. Gelach op straat.

* Iemand die zegt, 'hè wat fijn dat je thuis bent trouwens!'.
Iemand die zegt, 'wat zie jij er mooi uit!' - complimentjes, dus eigenlijk.

* Eindelijk een gelegenheid vinden om mijn zwarte hoge hakken te dragen.

* Vlinders, bloesem, paardenbloemen en madeliefjes: lente!

* Dat mijn kringloopspijkerjackje van €3 echt de allerbeste aankoop van dit jaar is. Kan bij alles, staat altijd mooi, zit lekker.

* Een paar zinnetjes Portugees formuleren en die dan via Skype gaan oefenen met mijn Braziliaanse vriendinnetje.

Het voelt allemaal precies zo fijn als een puzzel compleet maken, al doe ik dat eigenlijk nooit. I gotta gotta gotta block things that make me unhappy & continue this way. Kan niet altijd. Will try to, though. :)

Pieces of life #3

Er is een dunne lijn tussen gelukkig en kwetsbaar. Overeenkomsten zijn grappig, klein, het waard om te delen, tot de stilte kilo's weegt en onze overeenkomsten tegen mij kunnen worden gebruikt. Tot ik weer herinner dat ik geen controle heb over de invulling die aan mijn vertellen wordt gegeven.

Is zelfbeschikking een beschermende factor of een vreemd, uit de weg te gaan recht? De dag wordt schemer en mooier. Het donker maakt nacht en angstig. Uiteindelijk volgt weer een dag, of ik nu doorslaap of vier keer wakker wordt.

We ontmoetten, interesses werden gedeeld en: je lag me wel, raakte me, makkelijk, snel. Vandaar dat ik nu pieker over kwetsbaarheid en sms'jes, ijsjes, hun gevolg, het vervolg en gewoon, het grote waarom.

Wat interessant dat drie naamgenoten die elkaar niet kennen, precies op elkaar lijken in doen en laten. In bevragen, enthousiasme en sociaal gedrag.

Je bent interessant, want nieuw, want spannend. In sommige dingen ben ik alleen maar een jonge puppy. Ondertussen is er nog zoveel te regelen, op te lossen, te studeren... Mijn band is lek.

Ik vraag hulp bij de duizend formulieren, bij de keuzes voor een leven. Maar deze meneer snapt het niet, denk ik. "Niet zo gek laten maken he!" zegt hij semi-bemoedigend. Hij slaat me nog net niet op mijn schouder.
Dat kan ik toch niet. Ik heb nooit anders gedaan - hoe moet dit ineens veranderen?
Ik kan het niet, ik kan het niet, ik kan het niet, ik kan het niet.
De geheugenpaadjes die ik nog over heb zijn deze.

Wat ik wel kan: oordopjes in en alleen maar rennen. Weg van het vijfentwintigjarige meisje dat ik aan de telefoon heb, dat me vertelt dat ze een burn-out heeft. 

Als ik thuis ben, schrijf ik quotes op post-its en versier mijn deur met non farti fermare dalle ombre dei tuoi dubbi! (laat je niet tegenhouden door de schaduwen van je twijfels).

Het werkt nog niet helemaal.

Eerst mijn fiets maar.

Pieces of life #2

Het fijne van blauwe plekken is dat je zeker weet dat ze verdwijnen. Blauwpaars, groen, geel - maar misschien slaat het die laatste fase wel over - en dan, opeens, bij het opstaan is de beurse plek voor altijd weg. En tenzij jij je opnieuw stoot, komt ze niet terug.

Ik heb een eindeloos vertrouwen in blauwe plekken, maar empirisch vertrouwen is natuurlijk ook lekker makkelijk.

In de mensheid heb ik niet zoveel vertrouwen en in mezelf al helemaal niet. Gek, want daar merk ik overdag, doordeweeks, op de gewone dagen dat ik een simpel, werkend leventje leid weinig van. En dan ineens is het er: terug, onveranderd zelfs. Iets zo mooi, dat je bang bent dat het tot een anekdote en mythe verwordt wanneer je het opschrijft. Dat je je arm niet durft op te lichten, bang om de hand die erop leunt te laten vallen.
Dat kan ook weer omgekeerd zijn: een voorgevoel zo verdrietig of angstig dat het misschien wel echt gebeurt als je de moeite neemt de letters op papier te zetten. Een mond die zich opent om te praten. Vertelt dat je het toch niet begrepen hebt, al doe je je best. Dat je weer muziek luistert uit 2003, want dat blijkt toch het beste als je moet beschrijven hoe dit voelt.

Sommige geschiedenissen zijn ook gewoon mooier dan andere. Het ene verhaal lijkt de moeite van het vertellen meer waard. Ik kan niet meer goed kiezen waarover te schrijven. Concepten worden minder.

Filled with worry, cannot sleep - maar uiteindelijk komt slaap altijd. De gedachten worden bizarre vlagen, krijgen namen die niet kloppen, slepen dieren mee en mengen zich kolkend tot een droom.

Bij opstaan lijkt alles gelukkig al beter. Meestal. Skype ik met Azië en fiets ik door de regen. Ik knijp een straaltje water uit mijn paardenstaart en laat de dag beginnen. No need to rush - niet gek laten maken.

Living like Larry - Random lijstje mogelijkheden

Mooi hè? :-) Zomaar gevonden online. Omdat ik regelmatig dingetjes tegenkom die niet echt ergens bij passen, hier een lijstje met random tips en mogelijkheden!

1.
Iets goeds doen voor de aarde, wat snel, simpel en vooral goedkoop is? Koop eens een keer make-up remover-wattenschijfjes van biologisch katoen! Ze kosten iets meer dan gewone wattenschijfjes (een verschil van 16 cent, geloof ik), maar misschien ben je er juist wel zuiniger mee, omdat ze wat duurder zijn. Want het herinnert je eraan: de katoenindustrie is zeer milieubelastend. Zie bijvoorbeeld de keuze bij het Kruidvat.


2.
Naar aanleiding van mijn stuk over de dolfijnenindustrie laatst: 10 reasons why dolphins are awesome! Voor een beetje instant happiness.


3.
Dit staat ook al lang mijn lijstje: milieu-mythbusting.
Ik weet niet waar de gedachte vandaan komt, maar hij is hardnekkig. Het idee dat een lamp minder snel stukgaat als je hem minder vaak aan- en uitdoet is niet waar. Verlaat je een kamer, doe dan de lampen uit. Maak er een gewoonte van. Andere milieumyths? Lees ze hier. Besproken wordt bijvoorbeeld vampire power (het energieverbruik van apparaten die uitstaan maar nog wel een stekker in het stopcontact hebben).


4.
Omdat een goede kringloop-aankoop zo fantastisch voelt: ga vaker snuffelen in winkels met tweedehands kleding! Zie hier een kaart met kringloopwinkels in Nederland. Sowieso is Trashfashion een mooie site waar je veel inspiratie over tweedehands-chic kunt opdoen. Ik weet dat kringloopwinkels niet allemaal even netjes zijn en je soms lang moet zoeken, maar als je dan iets moois vindt, is het tegelijkertijd perfect, goedkoop en niet milieubelastend. Wat wil je nou nog meer? :-)


5.
“De mening dat water een mensenrecht zou zijn, vind ik extreem. Water is een levensmiddel en zou daarom een marktwaarde moeten krijgen”, zei de topman van Nestlé onlangs.
Say what? Water een marktwaarde, een marktproduct? Het is geen plastic speelgoed, for crying out loud.
Ben je het oneens met Nestlé (naar bedrijf, sowieso)? Teken dan de petitie van het Europese burgerinitiatief “Water is een mensenrecht”. Dat is echt zinvol, want met 19.500 Nederlandse handtekeningen (nu zo'n 10.000) komt dit op de Europese politieke agenda.

Toch nog een beetje activisme in deze post ;-)

Insomnia

De vloer plakt, maar ik maak mijn gedachten zo snel mogelijk los en dans, dans, dans. De massa is precies goed, niet gevaarlijk maar ook niet te klein. Mijn krullen zijn bezweet - en dan moet je bedenken dat mijn haar steil is van nature.

Alles omgekeerd. Alles rovesciata vandaag, te moe om nee te zeggen. Kon ik maar een glas water drinken bij elk ander drankje dat ik neem - voor ik weet stuiter ik van cafeïne en taurine.

"Mag ik wat vragen?"
"Hee ik herken jou!" zeg ik als ik zie wie me aanspreekt.
De jongen kijkt verbaasd. Ik beschrijf het feestje. Ja, dat was hij.
"Mag ik nou wat vragen? Heeft zij een vriend?" Karolina, mijn knapste vriendinnetje - natuurlijk heeft zij een vriend. Hoe kan het ook anders: zijn laatste single vriend staat met haar te praten. Is zij misschien ook nog single? Ik word hier een beetje agressief van.
"Nee" zeg ik. "Doei!" En ik salsa verder. Dat is dan wel weer lekker.

Ik dans de massa in. Trapjes, podia, bars, alles mag. De ware kom ik hier toch niet tegen. Karolina komt me even later tegemoet en duwt me een drankje in mijn handen. Ik dans er mee. Zoete Bacardi golft over de rand, over mijn vingers.
"Zonde!" gebaart Karolina.

Drie uur aan een stuk dans ik. Als ik buiten kom, hoor ik niets meer dan die nare piep en ik weet maar al te goed wat dat betekent. Twee kinderlijke jongens dralen een beetje om Karolina en mij heen - ik heb ongelooflijk zin in een glas water, dans verder op straat.

Ik zoek mijn heil op allerlei plaatsen. Meng wijn in mijn water, als iemand beweert dat dat helpen zal. Een veel meer open mind kan ik niet krijgen. Elke nacht is een buitenlands vriendinnetje hier welkom. 's Ochtends fiets ik weg om broodjes voor de vermoeide wereldreizigsters te halen. Ik mail mijn huisgenootje artikelen voor haar scriptie. Ik luister naar iedereen. Plots accepteer ik alles wat ik voorheen bediscussieerde. Huisgenootje 2 gaat trouwen en ik spring opgewonden in de lucht, van blijdschap, echt. Ik whatsapp haar een heleboel gekke hartjes. Geef me een remix van Insomnia en ik dans de hele nacht. Roken? Het is oké als je dat in mijn bijzijn wilt doen. Waarom zou ik anderen lastigvallen met mijn idealisme? Abby huilt, ik troost. Ik zeg niet af, ik zeg alleen nog maar ja. Op mijn twee pinrekeningen staat samen nog geen twintig euro. "Hou je veilig!" zegt de lieve Karolina als grapje. Haar mooie gezicht heeft ons naar binnengesluisd gisterenavond. De nacht is voorbij, vogels fluiten. Ik heb het zo warm, wil iets drinken. Alleen trap ik mezelf en mijn fiets naar huis. Alleen, porca miseria. Heb ik niet alles gedaan wat ik kon?

Las cosas cambiarán - maar hoe lang duurt dat dan?